Διάγνωση της κύησης

Η διάγνωση της κύησης μπορεί να γίνει από τα διάφορα σημεία και συμπτώματα που παρουσιάζει η έγκυος ή με τη βοήθεια εξετάσεων και απεικονιστικών μεθόδων.

Σήμερα η ύπαρξη των κατάλληλων εργαστηριακών και απεικονιστικών μεθόδων θέτει με ευκολία την πρώιμη διάγνωση της κύησης.

Εργαστηριακή διάγνωση


διάγνωση κύησης Η εργαστηριακή διάγνωση της κύησης γίνετε με τη μέτρηση της β υποομάδας της χοριακής γοναδοτροπίνης (β-hCG) στα ούρα ή στο αίμα.

Η β χοριακή γοναδοτροπίνη είναι μια ορμόνη που παράγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης Αρχίζει να παράγεται όταν το γονιμοποιημένο ωάριο εμφυτεύεται στο τοίχωμα της μήτρας, δηλαδή περίπου 7 ημέρες από τη γονιμοποίηση.

Τα συνήθη τεστ κύησης του εμπορίου είναι ικανά να διαπιστώσουν την εγκυμοσύνη περίπου 4 με 5 ημέρες μετά την ημερομηνία της αναμενόμενης περιόδου. Η μέτρηση της β χοριακής γοναδοτροπίνης στο αίμα, μπορεί να μας δώσει το αποτέλεσμα πολύ πιο νωρίς, συνήθως στις 10 ημέρες από τη γονιμοποίηση.

Η μέτρηση των τιμών της β χοριακής γοναδοτροπίνης, πέρα από τη διάγνωση της κύησης μπορεί να βοηθήσει και στη διάγνωση ορισμένων παθολογικών καταστάσεων, που παρατηρούνται στην αρχόμενη εγκυμοσύνη. Για την εκτίμηση της εξέλιξης μιας κύησης απαιτούνται τουλάχιστον 2 τιμές που έχουν ληφθεί με απόσταση 48 με 72 ώρες, ενώ συχνά θα απαιτηθεί και συναξιολόγηση των τιμών αυτών με τα υπερηχογραφικά ευρήματα, για να εξαχθούν συμπεράσματα για την εξέλιξη μιας εγκυμοσύνης .

Η τιμή της β χοριακής γοναδοτροπίνης σε μια εγκυμοσύνη που εξελίσσεται φυσιολογικά, διπλασιάζεται κάθε 48-72 ώρες, μέχρι και την 9η εβδομάδα της κύησης. Στη συνέχεια μειώνεται σε χαμηλότερες τιμές, αλλά διατηρείται αυξημένη σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Αύξηση των επιπέδων της β χοριακής γοναδοτροπίνης, μικρότερη του 50% σε διάστημα 48 με 72 ωρών ή σταθερά επίπεδα β χοριακής γοναδοτροπίνης, συνηγορούν για εξωμήτριο κύηση.

Μείωση των επιπέδων της β χοριακής γοναδοτροπίνης υποδηλώνει μια κύηση που δεν εξελίσσεται φυσιολογικά (παλίνδρομη κύηση, αποβολή).

Υπερηχογραφική διάγνωση της κύησης.

Η υπερηχογραφική διάγνωση της κύησης είναι δυνατή μετά την 4η εβδομάδα, οπότε εμφανίζεται ο σάκος της κύησης. Μετά την 5η εβδομάδα, μπορεί να απεικονισθεί ο λεκιθικός ασκός, που αποτελεί εμβρυικό στοιχεία και μας επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για ενδομήτρια κύηση.  Υπερηχογραφική διάγνωση κύησης

Το έμβρυο και η καρδιακή λειτουργία μπορούν να γίνουν αντιληπτά από την 6η εβδομάδα της κύησης.

 Στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης (μέχρι την 11η με 12η εβδομάδα) η θέση του εμβρύου είναι τέτοια που η απεικόνιση του γίνετε καλύτερα με τη χρήση του διακολπικού υπερηχογραφήματος. Πέρα από τη διάγνωση της εγκυμοσύνης, το διακολπικό υπερηχογράφημα επιτρέπει την έγκαιρη διάγνωση προβλημάτων ή καταστάσεων που αφορούν μια αρχόμενη κύηση όπως:

• Εξωμήτρια κύηση
• Πολύδυμες κυήσεις (δίδυμα, τρίδυμα, κ.λπ.)
• Αποβολές
• Αποκόλληση πλακούντα
• Ανωμαλίες του ωχρού σωματίου της εγκυμοσύνης.
Υπερηχογραφική διάγνωση κύησης

Πιθανά σημεία και συμπτώματα της κύησης

Τα συμπτώματα και τα σημεία που εμφανίζονται σε μια γυναίκα στην αρχή μιας κύησης, μπορούν να θέσουν την υποψία κύησης, αλλά δε μπορούν να την επιβεβαιώσουν. Συμπτώματα είναι τα διάφορα ενοχλήματα που νιώθει η γυναίκα και σημεία τα διάφορα ευρήματα που έχει ο γιατρός κατά την κλινική εξέταση.

Πιθανά συμπτώματα εγκυμοσύνης:

Αμμηνόρροια (απουσία περιόδου): Είναι το πιο πρώιμο σύμπτωμα της κύησης. Βέβαια μπορεί να υπάρχει αμηνόρροια που να οφείλεται σε άλλα αίτια ή σπανιότερα να υπάρχει κύηση με κυκλική αιμόρροια. Η εμφάνιση αμηνόρροιας σε κάθε σεξουαλικά ενεργή γυναίκα, θα πρέπει να θέτει την υπόνοια μιας πιθανής εγκυμοσύνης και να την κατευθύνει στην εκτέλεση ενός τεστ κύησης.

Ναυτία και έμετοι: Παρατηρούνται σχεδόν στις μισές εγκυμοσύνες. Εμφανίζονται από την 2η με 8η εβδομάδα και μπορούν να διαρκέσουν μέχρι τη 12η με 14η εβδομάδα και πιο σπάνια έως 18η εβδομάδα. Παρατηρούνται συνήθως μετά το πρωινό ξύπνημα και μετά τα γεύματα, αλλά πιο σπάνια μπορεί να εμφανίζονται σε οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή να προκαλούνται από διάφορα ερεθίσματα, όπως οσμές, φαγητά κ.α. Οφείλονται στις ορμονικές μεταβολές που συμβαίνουν κατά την εγκυμοσύνη. Μπορεί να συνοδεύονται από ανορεξία, από αυξημένη επιθυμία για κάποια φαγητά ή αποστροφή για κάποια άλλα.

Μαστοδυνία: Εμφανίζεται συνήθως από την 6η εβδομάδα. Είναι περισσότερο αίσθημα δυσφορίας, αλλά μπορεί να ποικίλει από απλό μούδιασμα μέχρι πραγματικό πόνο. Οφείλεται σε συμφόρηση των μαστών που προκαλείται από τα αυξημένα επίπεδα οιστρογόνων και προγεστερόνης στο αίμα.

Συχνουρία και νυχτουρία: Εμφανίζονται από την 6η εβδομάδα. Οφείλονται στον ερεθισμό που ασκεί στην ουροδόχο κύστη η μήτρα που μεγαλώνει. Υποχωρούν μετά τη 14η εβδομάδα όταν η μήτρα βγαίνει από την πύελο και επανέρχονται στο τέλος της εγκυμοσύνης λόγω της πίεσης που ασκείται στην ουροδόχο κύστη από το κεφάλι του εμβρύου.

Δυσκοιλιότητα: Εμφανίζεται σε 10% περίπου των εγκύων, από τις πρώτες εβδομάδες της εγκυμοσύνης. Οφείλεται στην επίδραση της προγεστερόνης στο έντερο και μπορεί να επιδεινωθεί στη συνέχεια της κύησης, λόγω της πίεσης που ασκείται από τη μήτρα στο έντερο.

Κολπική έκκριση: Λόγω των αυξημένων επιπέδων των οιστρογόνων και της προγεστερόνης αυξάνει η ποσότητα των κολπικών εκκρίσεων που είναι λευκωπές, βλεννώδεις και χωρίς δυσοσμία. Αν η ποσότητα είναι ιδιαίτερα μεγάλη, είτε υπάρχει οσμή ή ερεθισμός στην περιοχή θα πρέπει να γίνει έλεγχος για τυχόν συνύπαρξη κολπίτιδας.

Πιθανά σημεία εγκυμοσύνης:

Αλλαγές των μαστών. Από την αρχή της κύησης έχουμε διάχυτη διόγκωση των μαστών. Από την 8η εβδομάδα παρατηρείται υπέρχρωση (μελάχρωση) των θηλών και της θηλαίας άλω, προβολή των φυμάτων του Montgomery (μικρά οζίδια γύρω από τη θηλή) και προβολή των φλεβών. Μετά τη 16η εβδομάδα μπορεί να αρχίσει η έκκριση του πύατος (πρωτόγαλα).

Αλλαγές στο δέρμα. Μετά τη 16η εβδομάδα μπορεί να παρατηρηθεί υπέρχρωση του, δέρματος που ονομάζεται χλόασμα ή μάσκα της κύησης, στο πρόσωπο (μέτωπο, ράχη της μύτης, ζυγωματικά) και στη λευκή γραμμή κάτω από τον ομφαλό. Είναι πιο έντονο σε μελαμψές γυναίκες και επιδεινώνεται με την έκθεση στον ήλιο. Σπανιότερα μπορεί να παρατηρηθεί και υπερτρίχωση. Αργότερα στην εγκυμοσύνη, μπορεί να εμφανιστούν ραβδώσεις στην κοιλιά, στους μαστούς και στους μηρούς, λόγω της διάτασης, αλλά και της επίδρασης των ορμονών. Επίσης μπορεί να εμφανιστούν αραχνοειδείς τηλεαγγειεκτασίες (ευρυαγγείες) που υποχωρούν με την πίεση, καθώς και οίδημα στις παλάμες.

Αλλαγές στα έξω γεννητικά όργανα. Γίνονται οιδηματώδη, ενώ τα μικρά και μεγάλα χείλη επιμηκύνονται και αποκτούν κυανό χρώμα.

Αλλαγές στη μήτρα. Μετά τη 12η εβδομάδα η μήτρα βγαίνει έξω από την πύελο και μπορεί να ψηλαφηθεί πάνω από την ηβική σύμφυση.

Διάταση της κοιλιάς. Μετά τις 7 εβδομάδες παρατηρείται προοδευτική διάταση της κοιλιάς, που είναι συνήθως πιο εμφανής μετά από τις 16 με 22 εβδομάδες.

Συσπάσεις της μήτρας. Πρόκειται για ανώδυνες συσπάσεις (συσπάσεις Braxton-Hicks) που γίνονται αντιληπτές ως τέντωμα της κοιλιάς ή αίσθημα πίεσης. Μπορούν να γίνουν αντιληπτές μετά την 20η εβδομάδα, αλλά συνήθως μετά την 28η, οπότε αυξάνουν σε συχνότητα.

Αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος. Η θερμοκρασία του σώματος  αυξάνει με την ωοθυλακιορρηξία (δέκατα) και διατηρείται αυξημένη εφόσον προκύψει εγκυμοσύνη. Η παρουσία αυξημένης θερμοκρασίας για περισσότερες από 3 εβδομάδες, αποτελεί ένδειξη εγκυμοσύνης.

Βέβαια σημεία εγκυμοσύνης:

Η παρουσία τους θέτει με βεβαιότητα τη διάγνωση της κύησης, αλλά εμφανίζονται αργά, μετά την 20η εβδομάδα.

Εμβρυϊκές κινήσεις. Γίνονται αντιληπτές με την τοποθέτηση της παλάμης στην κοιλιά πάνω από τη μήτρα, μετά την 20η εβδομάδα. Η ίδια η μητέρα μπορεί να αισθανθεί τις εμβρυϊκές κινήσεις από τη 18η εβδομάδα.

Ψηλάφηση των μελών του εμβρύου. Τα μέλη του εμβρύου και το κεφάλι μπορούν να ψηλαφηθούν μετά την 26η εβδομάδα, αλλά πιο εύκολα μετά την 30η εβδομάδα.

Ακρόαση καρδιακών παλμών. Με τη χρήση Doppler είναι δυνατή από τη 10-12η εβδομάδα. Με τη χρήση του κοιλιοσκοπίου μπορεί να ακουσθεί η καρδιά του εμβρύου μετά την 18η εβδομάδα.